Conophytum burgeri – deel 3/6
Conophytum burgeri – deel 1: succulenta.nl/conophytum-burgeri-deel-16/
Conophytum burgeri – deel 2: succulenta.nl/conophytum-burgeri-deel-26/
Vorst Hoewel Nederland niet vergelijkbaar is met Siberië, krijgen we natuurlijk wel geregeld (lichte) vorst in de winter. Slechts heel af en toe keldert de temperatuur tot ver onder het nulpunt. Tussen december en maart staan de meeste van mijn succulenten gedurende hun winterrust veilig binnen in een onverwarmde kamer. Zo hoef ik me in ieder geval geen zorgen te maken over een hoge elektriciteitsrekening. Of te maken krijgen met de gevolgen van een niet werkende verwarming, of de gevolgen van stormschade met door glas doorboorde planten. Ken de Wet van Murphy! En hoe zit dit met de winteractieve succulenten? Deze probeer ik zo veel als mogelijk natuurlijk licht te geven gedurende de winter, dus zij blijven in de broeikas. Door de grootte van mijn broeikas (dertig vierkante meter) is het ondoenlijk het geheel te verwarmen. Daarom heb ik een kleine ruimte ingericht waar de planten dan in verblijven. Deze ruimte is ongeveer twee vierkante meter in oppervlak en 1 kuub in volume. Dit is makkelijker te verwarmen en effectieve vorstvrij te houden dan een grote broeikas. Ik gebruik voor de verwarming een simpele ventilatorkachel en een aparte thermostaat om de ventilator te bedienen. Aan de thermostaat zit een draad, en aan het eind van deze draad zit een sensor. De sensor kan ik in de buurt van een plant aan de andere zijde van de te verwarmen ruimte leggen, zodat ik er wel van verzekerd ben dat de warmte overal zal komen. De thermostaat zet de ventilator in werking wanneer de temperatuur tot 0.1C is gedaald. Zodra de ventilator de ruimte heeft opgewarmd tot 5C, wordt deze weer uitgeschakeld. Tot het moment dat de vrieskou weer de overhand begint te krijgen en de thermostaat de ventilator weer aanzet. Op zonnige winterdagen verwarmt de zon de broeikas makkelijk op tot 25C of meer, zodat de planten de meeste dagen niet hooguit met 5C te maken zullen krijgen. Hoe voorzichtig je ook bent, er kan altijd iets mis gaan. Soms heb je het zelf in de hand, andere keren ben je van andere factoren afhankelijk. Een stroomstoring bijvoorbeeld. Maar heb je zelf de thermostaat wel goed ingesteld? Stond de ventilatorkachel wel rechtop, zodat de veiligheidspal aan de onderzijde was ingedrukt? Een probleem met het laatste heb ik helaas al een keer meegemaakt. In een poging de beperkte ruimte in de verwarmde ruimte zo effectief te benutten, heb ik een aantal planten en de ventilator verplaatst. Om een of andere reden stond de ventilator daarna niet helemaal recht meer, zodat de veiligheidspal aan de onderzijde door het gewicht van de ventilator niet ingedrukt kon worden. Deze beveiliging zit erin om een brand te voorkomen, wanneer de ventilator zou omvallen. In mijn geval stond het slechts een heel klein beetje scheef, toch wilde het ondanks dit niet aanslaan. Uiteraard kwam ik hier pas achter nadat er alweer een paar nachten vorst waren geweest. Door deze sullige fout moeten de planten twee opeenvolgende nachten van -7C overleven. Conophytums kunnen lichte vorst eigenlijk wel redelijk goed aan wanneer ze eenmaal volwassen zijn. En zelfs een erg delicaat uitziende plant als Conophytum burgeri kan dergelijke temperaturen overleven, zo blijkt. Goed te weten voor toekomstige problemen met de verwarming. Helaas ben ik wel mijn eenjarige zaailingen allemaal kwijtgeraakt… (Wordt vervolgd…)
Vorst Hoewel Nederland niet vergelijkbaar is met Siberië, krijgen we natuurlijk wel geregeld (lichte) vorst in de winter. Slechts heel af en toe keldert de temperatuur tot ver onder het nulpunt. Tussen december en maart staan de meeste van mijn succulenten gedurende hun winterrust veilig binnen in een onverwarmde kamer. Zo hoef ik me in ieder geval geen zorgen te maken over een hoge elektriciteitsrekening. Of te maken krijgen met de gevolgen van een niet werkende verwarming, of de gevolgen van stormschade met door glas doorboorde planten. Ken de Wet van Murphy! En hoe zit dit met de winteractieve succulenten? Deze probeer ik zo veel als mogelijk natuurlijk licht te geven gedurende de winter, dus zij blijven in de broeikas. Door de grootte van mijn broeikas (dertig vierkante meter) is het ondoenlijk het geheel te verwarmen. Daarom heb ik een kleine ruimte ingericht waar de planten dan in verblijven. Deze ruimte is ongeveer twee vierkante meter in oppervlak en 1 kuub in volume. Dit is makkelijker te verwarmen en effectieve vorstvrij te houden dan een grote broeikas. Ik gebruik voor de verwarming een simpele ventilatorkachel en een aparte thermostaat om de ventilator te bedienen. Aan de thermostaat zit een draad, en aan het eind van deze draad zit een sensor. De sensor kan ik in de buurt van een plant aan de andere zijde van de te verwarmen ruimte leggen, zodat ik er wel van verzekerd ben dat de warmte overal zal komen. De thermostaat zet de ventilator in werking wanneer de temperatuur tot 0.1C is gedaald. Zodra de ventilator de ruimte heeft opgewarmd tot 5C, wordt deze weer uitgeschakeld. Tot het moment dat de vrieskou weer de overhand begint te krijgen en de thermostaat de ventilator weer aanzet. Op zonnige winterdagen verwarmt de zon de broeikas makkelijk op tot 25C of meer, zodat de planten de meeste dagen niet hooguit met 5C te maken zullen krijgen. Hoe voorzichtig je ook bent, er kan altijd iets mis gaan. Soms heb je het zelf in de hand, andere keren ben je van andere factoren afhankelijk. Een stroomstoring bijvoorbeeld. Maar heb je zelf de thermostaat wel goed ingesteld? Stond de ventilatorkachel wel rechtop, zodat de veiligheidspal aan de onderzijde was ingedrukt? Een probleem met het laatste heb ik helaas al een keer meegemaakt. In een poging de beperkte ruimte in de verwarmde ruimte zo effectief te benutten, heb ik een aantal planten en de ventilator verplaatst. Om een of andere reden stond de ventilator daarna niet helemaal recht meer, zodat de veiligheidspal aan de onderzijde door het gewicht van de ventilator niet ingedrukt kon worden. Deze beveiliging zit erin om een brand te voorkomen, wanneer de ventilator zou omvallen. In mijn geval stond het slechts een heel klein beetje scheef, toch wilde het ondanks dit niet aanslaan. Uiteraard kwam ik hier pas achter nadat er alweer een paar nachten vorst waren geweest. Door deze sullige fout moeten de planten twee opeenvolgende nachten van -7C overleven. Conophytums kunnen lichte vorst eigenlijk wel redelijk goed aan wanneer ze eenmaal volwassen zijn. En zelfs een erg delicaat uitziende plant als Conophytum burgeri kan dergelijke temperaturen overleven, zo blijkt. Goed te weten voor toekomstige problemen met de verwarming. Helaas ben ik wel mijn eenjarige zaailingen allemaal kwijtgeraakt… (Wordt vervolgd…)
