Het uiterlijk vertoon van de winterrust

Het uiterlijk vertoon van de winterrust

Het is soms verbazend hoeveel een plant kan krimpen gedurende een lange winter waarin de plant droog wordt gehouden. In principe houd ik al mijn planten die in de zomer actief zijn vanaf half september droog, en krijgen ze voor het eerst pas eind maart weer eens water. Alleen de zaailingen die datzelfde jaar gezaaid zijn, krijgen ongeveer eens per maand / eens per twee maanden nog een beetje water met de plantenspuit. Alles dat ouder is dan een jaar moet de lange droge winter op eigen kracht zien te overbruggen.Wat helpt om het vochtverlies te beperken is dat alle planten de winter doorbrengen in een onverwarmde kamer, en soms op hele koude dagen en nachten temperaturen van tegen het vriespunt moeten ondergaan. Op zulke dagen zullen ze door de temperatuur ook niet veel vocht verliezen, en zijn ze ook geheel in winterrust. Dus dat scheelt. Toch zullen ze in de loop van de tijd wel het nodige vocht verliezen. Zeker bij zaailingen is het verschil goed te zien, omdat de massa van de plant zelf gewoon erg klein is. Hieronder laat ik twee voorbeelden zien van zaailingen die in het voorjaar van 2011 gezaaid zijn.  
Op de foto links Astrophytum asterias, acht kleine zaailingen gezaaid in april 2011, foto genomen in december 2012. Daarnaast Lophophora williamsii, gezaaid in april 2011, foto genomen in december 2012 De zaailingen zijn in een mengsel van leem en zand (ongeveer half om half) gezaaid. Leem wordt zacht als het vochtig is. Dus na een watergift zal je zien dat het mengsel van het leem en zand zich om de basis van de plant drapeert. Als het mengsel eenmaal uitgedroogd is, wordt het hard. Als daarna de plant krimpt (of dood gaat), blijf je de contour van de plant op het moment van het water geven zien. Na een lange droge winter is zo makkelijk te zien hoeveel de plant uiteindelijk is gekrompen. De twee foto’s laten een beetje zien hoeveel verlies qua massa de zaailingen moeten ondergaan. Op het moment van fotograferen zijn ze nog maar halverwege de winter, en duurt het nog drie maanden voordat ze weer water krijgen.

Dit artikel is in iets andere vorm eerder gepubliceerd op Cactusinfo.nl: http://cactusinfo.nl/index.php/verhalen-van-liefhebbers/97-liefhebbers/397-het-uiterlijk-vertoon-van-de-winterrust

Vergelijkbare berichten

  • De nieuwe handleiding: nu leverbaar!

    ————————————————————————————————- UPDATE september 2022:Van deze handleiding is een tweede druk met hoogglans omslag verschenen onder ISBN 9789464371185. ————————————————————————————————- De nieuwe handleiding voor het kweken van cactussen en vetplanten is klaar. Het is een prachtig boek geworden. Op 132 bladzijden met maar liefst 210 foto’s worden de vele aspecten van het kweken behandeld. Het gaat niet…

  • Pelecyphora valdeziana

      Volgens de huidige inzichten heet deze plant nu Turbinicarpus valdezianus. Je kunt hem ook nog onder een handvol andere namen aantreffen waaronder Normanbokea valdeziana en Gymnocactus valdezianaus. Pelecyphora’s kenmerken zich door de samengedrukte afgeplatte tepels met langwerpige areolen. De bedoorning is daardoor kamvormig (pectinaat). De bekendste soorten zijn P. pseudopectinata en vooral P. aselliformis…

  • Echeveria agavoides

    Deze aparte vetplant dankt de naam aan de driehoekige bladeren die in een roodbruine punt eindigen. Verder lijkt de plant beslist niet op een Agave. Je zou eerder denken met een Haworthia van doen te hebben. De bladeren zijn bleekgroen en bezet met vele doorschijnende stippeltjes. E. agavoides is in 1860 door de Belgische kweker…

  • Naar buiten!

    Wiebe Bosma: “ik heb ’s winters een paar Aloes binnen staan. De eerste staat nu weer buiten: Aloe plicatilis. Om verbranding te voorkomen dek ik deze de eerste tijd af met schaduwgaas. Na een tijdje en met wat bewolkt weer gaat dit schaduwgaas er pas af.” Peter Erbuiten: “ik heb nu een aantal Noto’s, Mammillaria’s,…

  • Euphorbia platyclada

    Een liefhebber van bizarre planten komt bij het geslacht Euphorbia ruim aan zijn trekken. Neem nou deze Euphorbia platyclada. Een uitgegroeide plant lijkt meer op de uitgedroogde resten van een reptiel dan op een plant. De meeste leken vinden het een foeilelijk gedrocht en het valt nog niet mee om ze ervan te overtuigen dat…