Oreocereus celsianus
Door de corona-crisis kunnen we helaas niet reizen. Tot de tijd dat we weer op pad mogen moeten we het doen met herinneringen.
Een bij de meeste mensen bekende cactus, 
die dan ook regelmatig in de verzamelingen wordt aangetroffen. Een mooie plant, vooral als deze de karakteristieke witte wol in de kop ontwikkelt. Maar in de natuur zijn de planten nog veel mooier. Op een hoogte van 3000 tot 4000 meter zijn ze nog veel witter, zoals ikzelf in 2009 en 2020 heb mogen zien.
Deze cactus komt, soms massaal, voor in het noorden van Argentinië. Vlak tegen de grens met Bolivia groeit deze soort zelfs samen met een andere Oreocereus, de lagere Oreocereus trollii. We hadden het geluk om bij beide gelegenheden deze cactus in bloei te zien.
De bloemen worden voornamelijk bestoven door de grootste kolibrie, Patagona gigas. In 2008 had ik het geluk dat terwijl ik foto’s aan het maken was, een kolibrie de bloem bezocht. Alles bij elkaar een onvergetelijke ervaring.
die dan ook regelmatig in de verzamelingen wordt aangetroffen. Een mooie plant, vooral als deze de karakteristieke witte wol in de kop ontwikkelt. Maar in de natuur zijn de planten nog veel mooier. Op een hoogte van 3000 tot 4000 meter zijn ze nog veel witter, zoals ikzelf in 2009 en 2020 heb mogen zien.
Deze cactus komt, soms massaal, voor in het noorden van Argentinië. Vlak tegen de grens met Bolivia groeit deze soort zelfs samen met een andere Oreocereus, de lagere Oreocereus trollii. We hadden het geluk om bij beide gelegenheden deze cactus in bloei te zien.
De bloemen worden voornamelijk bestoven door de grootste kolibrie, Patagona gigas. In 2008 had ik het geluk dat terwijl ik foto’s aan het maken was, een kolibrie de bloem bezocht. Alles bij elkaar een onvergetelijke ervaring.
