Pseudolithos migiurtinus – deel 1: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus/ Pseudolithos migiurtinus – deel 2: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus-deel-24/ Wat een Pseudolithos mede boeiend maakt, zijn de bloemen. Ze kunnen bloeien als ze al een paar centimeter groot zijn. En die grootte kunnen ze met een paar jaar al bereiken. Bij mijn planten komen de bloemen de hele zomer lang af en…
Bij een niet bevruchte bloem gaat het topzware bloemstengeltjes zich al snel na de bloei buigen, verdroogt daarna en valt af. Als de bloem wel succesvol bestoven is, blijft de bloemstengel gewoon omhoog staan. Verder is er niets te zien tot op zekere dag de situatie van de foto hiernaast zich voordoet. De bloemblaadjes zijn…
Pseudolithos migiurtinus – deel 1: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus/ De Pseudolithos is boven alles koudegevoelig. Zelf houd ik mijn planten in de winter rond de vijftien graden. Ze het hele jaar door houden bij Melocactussen is aan te raden. Melocactussen zijn veel in cultuur, en wensen ook het hele jaar door redelijk wat warmte. Er zijn veel mensen…
Na een tijdje slecht weer met veel regen was het gisteren, donderdag 23 juni 2016, ineens heet weer (ongeveer 30 ºC) met een hoge luchtvochtigheid. Benauwd heet dat in Nederland. Ik vermoedde dat mijn Avonia’s die al een tijdje met opgezwollen hangende knoppen op betere tijden aan het wachten geweest waren, van de gelegenheid gebruik…
Je komt deze soort vaker tegen onder de naam Avonia alstonii en ook nog onder de naam Anacampsereos alstonii. Jaren geleden had ik bij de Engelse firma Southwest Seeds 100 zaden van deze soort besteld. Het bleken er veel meer te zijn en ze kwamen ook nog eens heel goed op. Na het verspenen had ik er…
“Wrattige bollen”, passender kan ik een Pseudolithos migiurtinus niet omschrijven aan iemand die deze plant niet kent. Niet direct een charmante omschrijving, maar wel zeer treffend. De hele plant heeft een wrattige structuur, zelfs de (soms vele) uitstulpingen die een wat oudere plant kan krijgen heeft zijn eigen wratten. Een verder volkomen doornloze plant, en…
De grote afbeelding toont een jonge zaailing van Euphorbia stenoclada ssp. stenoclada. Euphorbia stenoclada is afkomstig van Madagaskar. De plant groeit daar in het zuiden en het zuidwesten en altijd in de buurt van het strand: in de duinen, op kalkplateaus of tussen gesteente. Hij vormt een dicht vertakte struik of kleine boom tot 5 meter…
Planten die in de zomer hun rust nemen en pas in het najaar actief worden, kunnen in de zomerperiode er erg uitgedroogd uitzien. Soms lijkt het wel of ze dood zijn, in plaats van alleen maar in rust. Zo zien planten als Monilaria er tijdens de zomer uit als kleine bosjes van dode takken. Nergens…
Je kunt deze soort aantreffen onder de volgende namen: Mammillaria runyonii, Lepidocoryphantha runyonii, Lepidocoryphantha macromeris var. runonii, Coryphantha runyonii, Coryphantha macromeris en Coryphantha macromeris var. runyonii. Ik ga er van uit dat de laatste naam volgens de huidige inzichten de correcte is. Macromeris betekent: met lange delen en dat kan wat mij betreft zowel op…
In september 2014 bezocht ik de ELK. De ELK is de grootste succulentenevenement in Europa, en heeft verspreid over drie dagen een grote plantenbeurs en lezingen. Op de stand van de Mesemb Study Group kocht ik een mooie Monilaria plant; Monilaria sp. SH2211 uit Kalkgat. Monilaria zijn zulke intrigerende planten! Ze zien er in zomerrust…
Een cultivar die ik ooit, ik in 1988, voor het eerst zag en kocht in Engeland. Die Engelsen waren er vroeg bij want deze vorm was pas in 1986 geïntroduceerd. Tegenwoordig zie je hem overal, tot in het tuincentrum aan toe. De oorspronkelijke soort Echeveria runyonii, die uit Mexico (Tamaulipas) stamt, ken ik niet, maar…
Mammillaria theresae zal je niet gauw met een andere plant verwisselen (of het zou met de pas in 2003 beschreven en nog zeldzame Mammillaria roczekii zijn die zowel een overeenkomstige bedoorning als bloeiwijze heeft). Een bloeiende plant is schitterend. De paars-roze bloemen zijn 3,5 cm in doorsnede en wel 5 cm lang en doen denken…