Euphorbia stenoclada

Euphorbia stenoclada

stenoclada 1De grote afbeelding toont een jonge zaailing van Euphorbia stenoclada ssp. stenoclada. Euphorbia stenoclada is afkomstig van Madagaskar. De plant groeit daar in het zuiden en het zuidwesten en altijd in de buurt van het strand: in de duinen, op kalkplateaus of tussen gesteente. Hij vormt een dicht vertakte struik of kleine boom tot 5 meter hoog. De ronde stam kan een doorsnede van 20 cm bereiken. De stengeldelen lopen aan alle kanten uit in scherpe stekels die vaak ook weer vertakken en later verhouten en zeer hard worden. Zodoende wordt een volkomen ondoordringbaar struikgewas gevormd. De blaadjes zijn erg klein en verdwijnen spoedig. De plant is nauw verwant aan E. tirucalli, E. aphyla en E. enterophora (xylophylloides). Bij de grotere kwekers en importeurs zoals Ubink en Edelcactus wordt E. stenoclada de laatste tijd mondjesmaat aangeboden. Ik heb de indruk dat het hier gaat om de ssp. ambatofinandranae. Deze gekweekte planten zijn afkomstig van de Canarische eilanden. Daar doen ze het op lava erg goed. In 2013 kocht ik er een op de open dag van Edelcactus. Op dit moment draagt dit exemplaar 8 zaadbessen (zie de foto). Of de soort zelffertiel is of dat insecten de bestuiving met een andere Euphorbia tot stand gebracht hebben weet ik niet. Feit is wel dat tijdens de bloei bijna ernaast  mijn Euphorbia xylophylloides stond te bloeien. Ik ben benieuwd of er kiemkrachtige zaden gevormd worden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
E. stenoclada met zaadbessen

Rond nieuwjaar 2015 wist ik in cactustuin ‘Cactualdea’ op Gran Canaria enige zaadbessen te scoren. Dat leverde een aantal zaailingen op. Zie de foto onderaan.

Vermeerdering bij voorkeur door zaaien. Stekken zijn nauwelijks aan de wortel te krijgen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
zaailing uit 2015

Vergelijkbare berichten

  • Agave victoriae reginae

    Agave victoriae reginae wordt alom als een van de mooiste agaven beschouwd. Bovendien is het een van de weinige ‘klein’ blijvende soorten. Een volwassen exemplaar wordt  50 tot 70 cm in diameter, maar in ons klimaat duurt het jaren, voordat die grootte bereikt is en daardoor blijft de plant heel lang voor de verzamelingen en…

  • Euphorbia globosa

      Over deze bijzondere Zuid-Afrikaanse wolfsmelk schreef ik een uitgebreid artikel voor Succulenta (januari 2010). Hier wil ik nog even ingaan op de bijzondere bloeiwijze. Wat wij zien als een bloem is in feite een heel boeket. Iedere meeldraad is namelijk in feite een aparte bloem waarvan alle niet essentiële onderdelen zijn weggelaten. Alleen de…

  • Jatropha podagrica

    Als een kerstversiering zitten de zaadbessen van deze jatropha tussen de overblijfselen van de bloeiwijzen. Jatropha is een geslacht uit de wolfsmelkfamilie, de Euphorbiaceae. Ze onderscheiden zich van de euphorbia’s onder meer doordat de bloemen kelkbladeren hebben en sommige ook kroonbladeren. De veelvuldig vertakte bloeiwijze ontstaat op het eind van een lange steel. In de…

  • Pseudolithos migiurtinus – deel 4/4

    Pseudolithos migiurtinus – deel 1: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus/ Pseudolithos migiurtinus – deel 2: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus-deel-24/ Pseudolithos migiurtinus – deel 3: succulenta.nl/pseudolithos-migiurtinus-deel-34/ Een Pseudolithos is niet eenvoudig handmatig te bestuiven om zaden te winnen. Een penseel door de bloemen halen zoals bij zoveel andere succulenten, zal helaas geen vruchten opleveren. Je bent voor de bestuiving afhankelijk van meewerkende vliegen. En…