In 2010 schreef ik in het juninummer van Succulenta een artikel over deze aparte ceropegia. Om de fraaie roodbruinachtig getinte bloemen te laten zien had ik er een foto bij die ik in 1989 gemaakt heb. Als ik van plan ben over een plant te schrijven dan bestel ik meestal ook zaad zodat ik de hele ontwikkeling van de plant kan volgen en ook foto’s van jonge zaailingen erbij kan zetten. Van deze soort had ik zaden van Mesa garden in de VS. Van de 10 zaden is er maar 1 ontkiemd en die leidde (of leed?) een weinig florissant bestaan. In 2012 heb ik hem maar eens vanuit het zaaipotje in een grotere pot gezet maar veel groei zat er nog steeds niet in. Tot eind juni 2013 toen de plant ineens een scheut omhoog stuurde. Ik zette er een steunstok van 1 meter bij en binnen de kortste keren had de stengel er zich tot bovenaan omheen geslingerd en dat noopte me om de stok met nog een meter te verlengen. Op 11 juli ging de eerste bloem open Op 20 september was de stengel ongeveer 1,5 m hoog en hadden zich al ongeveer 30 bloemen ontwikkeld. Maar het meest verassend is de kleur: van binnen helderwitte slippen die aan de buitenrand roodbruin zijn en uitlopen in een heldergroene punt. Ik heb dat niet eerder gezien bij deze soort en ik weet niet of het vaker voorkomt of dat het hier wellicht een hybride betreft. Mooi is het in ieder geval wel. Wel jammer dat een enkel bloem bij warm weer maar een

paar dagen goed blijft maar het grote aantal bloemen over een langere tijd maakt veel goed.