Crassula lanuginosa var. pachystemon

Crassula lanuginosa var. pachystemon

lanuginosa 2

De grote foto toont, flink vergroot, een zich in tweeën vertakkende scheut van dit fraaie plantje (uiterst rechts op de kleine foto). Het breedste deel op de foto (bovenaan) is in werkelijkheid maar 2 cm. Ik kocht het plantje op de ELK in Blankenberge. De verkoper was kwekerij ‘Cactus Landes’ uit Frankrijk (in de buurt van Bordeaux). Deze kwekerij had een stand met heel veel crassula’s, echeveria’s andere vetplanten en ook cactussen. Alles keurig verzorgd, aantrekkelijk geprijsd en van een geprint naametiket voorzien. Toch twijfel ik wel aan de naam, niet de soortnaam, maar de variëteit. Mijn plantje heeft blaadjes van 12 mm lang, 6 mm breed en ongeveer 3 mm dik. Dat past precies op de beschrijving van de typesoort. De variëteit pachystemon zou grote afgeronde blaadjes hebben, maar dat eerste gaat voor mijn plantje dus absoluut niet op.

Overigens betekent lanuginosa wollig en dat slaat natuurlijk op de behaarde blaadjes. Pachystemon betekent met dikke meeldraden. Ik heb nog geen bloei gezien dus of dat werkelijk zo is heb ik nog niet kunnen verifiëren. De kleine witte bloempjes staan op een spaarzaam vertakte eindstandige bloemstengel.

De plant is afkomstig van de heuveltoppen aan de oostkaap van Zuid Afrika. Daar groeit ze tussen de stenen. Een plant die er veel op lijkt is Crassula hirtipes (ook bekend als C. hystrix).

Wat de kweek betreft. Volle zon, zuinig met water en voeding. Schijnt bijna winterhard te zijn.

Vergelijkbare berichten

  • Monilaria “zombiei”

    In september 2014 bezocht ik de ELK. De ELK is de grootste succulentenevenement in Europa, en heeft verspreid over drie dagen een grote plantenbeurs en lezingen. Op de stand van de Mesemb Study Group kocht ik een mooie Monilaria plant; Monilaria sp. SH2211 uit Kalkgat. Monilaria zijn zulke intrigerende planten! Ze zien er in zomerrust…

  • Notocactus buiningii

    Deze notocactus met de merkwaardige en unieke blauwgroene kleur van de epidermis is in 1967 door de alom bekende Albert Buining samen met Leopoldo Horst in het grensgebied van Brazilië en Uruguay ontdekt. In december 1968 is de plant door Buxbaum in KuaS beschreven. N. buiningii groeit op de natuurlijke groeiplaats tussen stukken rotsblok en…

  • Woest! (Aloe ferox)

    Door de corona-crisis kunnen we helaas niet reizen. Tot de tijd dat we weer op pad mogen moeten we het doen met herinneringen. Als je in Zuid-Afrika forse Aloe ferox planten ziet groeien, dan snap je dat ferox een juist gekozen soortaanduiding is. Ferox betekent  ‘woest, een woest uiterlijk hebbend, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van…

  • Jatropha podagrica

    Als een kerstversiering zitten de zaadbessen van deze jatropha tussen de overblijfselen van de bloeiwijzen. Jatropha is een geslacht uit de wolfsmelkfamilie, de Euphorbiaceae. Ze onderscheiden zich van de euphorbia’s onder meer doordat de bloemen kelkbladeren hebben en sommige ook kroonbladeren. De veelvuldig vertakte bloeiwijze ontstaat op het eind van een lange steel. In de…