Je moet er wat voor over hebben om een plant te bekijken

Je moet er wat voor over hebben om een plant te bekijken

Nu de Covid-19 maatregelen zijn versoepeld, kunnen we weer reizen. Helaas kunnen we nog niet naar alle landen en bestemmingen. Aan de andere kant moeten we voorzichtig blijven en op onze gezondheid en die van anderen letten. Gelukkig hebben we de verhalen en foto’s van eerdere reizen. In januari/februari 2013 had ik het privilege om een week lang met Cameron McMaster door de Zuid-Afrikaanse provincie Oost-Kaap te reizen om bolgewassen en succulenten in hun natuurlijke omgeving te zien. Het was een fantastische trip, met wat bijzondere kenmerken. Cameron gunde mijn twee reisgenoten en mij weinig rust: ’s morgens vroeg op pad totdat het ten donker werd om nog veilig planten te bekijken. Als het kon, zou ik de reis zo weer overdoen. De laatste stop op de laatste dag, op weg naar het vliegveld voor de terugvlucht van Oost-London naar Johannesburg was bij de groeiplaats van een roze bloeiende Haemanthus humilis subsp. humilis vlakbij de Thomas River. We liepen vanaf de doorgaande weg naar een enorme, eeuwenoude Cycas plant. Hier kregen we uitleg hoe we bij de planten moesten komen. We stonden aan de rand van een steile helling en we moesten een tiental meters afzakken naar een richel. De boodschap was dat we ons goed moesten vasthouden aan het gras, want als we uitgleden, dan zouden we zo’n 50 meter naar beneden vallen in de Thomas River. Dus voorzichtig aan. De richel was smal én glad door water, dus moesten we zijdelings erover heen lopen, of beter erover heen schuifelen. Dat is al een hele opgave, de richel was nat, maar ook het gras waar je je aan moest vasthouden. Ik heb me meermaals afgevraagd waar ik aan begonnen was. Ik keek maar niet naar beneden, want dan zou ik last krijgen van hoogtevrees. En waar we liepen was daar niet de juiste plek voor. We hebben meerdere bloeiende H. humilis subsp. humilis planten gezien. Ik kan je verzekeren dat met één hand je camera scherpstellen geen sinecure is. Maar het is (bijna helemaal) gelukt. Als ik erop terugkijk, dan was het eigenlijk gekkenwerk. Goed dat ik het van te voren allemaal niet wist. Een paar jaar geleden heb ik een collectie Haemanthus planten gekocht. Het bijzondere is dat in de collectie ook enkele planten H. humilis subsp. humilis met de aanduiding ‘Thomas River’ stonden. Ze hebben ondertussen gebloeid. Als ik de bloemen en de bladeren vergelijk met die op mijn foto’s dan lijkt het er erg sterk op dat de mijn planten afkomstig zijn van deze locatie.
Tekst en foto’s: Peter Knippels
[su_image_carousel source=”media: 24355,24353,24354″ controls_style=”light” crop=”none” autoplay=”6″ image_size=”full”]

Vergelijkbare berichten

  • Pelecyphora valdeziana

      Volgens de huidige inzichten heet deze plant nu Turbinicarpus valdezianus. Je kunt hem ook nog onder een handvol andere namen aantreffen waaronder Normanbokea valdeziana en Gymnocactus valdezianaus. Pelecyphora’s kenmerken zich door de samengedrukte afgeplatte tepels met langwerpige areolen. De bedoorning is daardoor kamvormig (pectinaat). De bekendste soorten zijn P. pseudopectinata en vooral P. aselliformis…

  • Pachypodium namaquanum

    Door de corona-crisis kunnen we helaas nog niet reizen. Binnenkort kan het weer. Tot de tijd dat we weer op pad gaan moeten we het doen met herinneringen. Bij de reis in 2017 naar Namibië waren er twee planten die met stip bovenaan het lijstje stonden die ik wilde zien. Dat waren Aloë pilansii en…

  • Grand Canyon

    Door de corona-crisis kunnen we helaas niet reizen. Tot de tijd dat we weer op pad mogen moeten we het doen met herinneringen. Een van de grootste natuurlijke attracties in Amerika is het Grand Canyon National Park. Als je over de paden wandelt heb je aan de ene kant prachtige vergezichten en aan de andere…

  • Naar buiten!

    Wiebe Bosma: “ik heb ’s winters een paar Aloes binnen staan. De eerste staat nu weer buiten: Aloe plicatilis. Om verbranding te voorkomen dek ik deze de eerste tijd af met schaduwgaas. Na een tijdje en met wat bewolkt weer gaat dit schaduwgaas er pas af.” Peter Erbuiten: “ik heb nu een aantal Noto’s, Mammillaria’s,…