Deze prachtig bloeiende Echinocereus is al zo’n 125 jaar bekend. Hij is in 1885 beschreven als Cereus roetteri, vernoemd naar de heer P. Rötter. Later is gebleken dat het hier vermoedelijk om een natuurhybride gaat. Een kruising dus die in de natuur, zonder menselijk toedoen, is ontstaan. Vandaar de letter x voor de soortnaam.  De moederplant is waarschijnlijk E coccineus en de “vader” E. dasyacanthus. De groeiplaatsen liggen in de zuidelijke Verenigde Staten (Texas, Nieuw Mexico) en in noordelijk Mexico (Chihuahua).

De tamelijk grote bloemen (ongeveer 8 cm in diameter) zijn in de regel helder purperrose, maar ze kunnen ook geel of oranje zijn. Opvallend is dat de bloemblaadjes in het midden donkerder zijn. Dat zal de invloed van vader E. dasyacanthus wel zijn. Die heeft dat ook heel duidelijk. Zie bijvoorbeeld de foto van Bertus Spee in het januarinummer van Succulenta van 2010 (blz. 7).

De planten zelf kunnen een hoogte van 15 cm bereiken bij een diameter van 6,5 cm. Er zijn 10 tot 13 ribben. De doorns zijn roodachtig en stekend. De 1 tot 5 middendoorns zijn 8 tot 12 mm lang en iets steviger maar ook iets korter dan de 8 tot 15 randdoorns (tot 16 mm lang). Overigens is het bekend dat planten die onder de naam E. roetteri in onze hedendaagse collecties voorkomen lang niet altijd aan de oorspronkelijke beschrijving voldoen. Dat kan wel liggen aan het feit dat het geen echte soort is en dat wellicht de genen nog niet genoeg gestabiliseerd zijn.