Op het verlanglijstje: Namibië

Op het verlanglijstje: Namibië

Door de Covid-19 maatregelen zijn we zeer beperkt in onze reismogelijkheden. Dat is jammer. Aan de andere kant moeten we voorzichtig blijven en op onze gezondheid en die van anderen letten. Gelukkig hebben we de verhalen en foto’s van eerdere reizen. Om mijn verlanglijstje staan nog meerdere reizen naar bijzondere bestemmingen. Ik kijk nu al uit naar het moment dat we onbezorgd kunnen reizen.
Een paar jaar geleden was het hip om een bucketlist op te stellen en deze af te werken. Op deze list staan de zaken die je zeker een keer in je leven hebt moeten doen. Onder jongeren waren bungy jumpen en het laten zetten van een tatoeage populair. Gelukkig val ik niet in deze leeftijdsgroep. Als je het item op je bucketlist hebt uitgevoerd, dan streep je deze door. Je gaat net zo lang door totdat je de hele lijst hebt afgewerkt. Ik heb geen bucketlist, wel een verlanglijstje met hierop zaken waarvan het mooi zou zijn als ik ze gedaan zou hebben. Zo niet, jammer, maar geen man overboord. Boven aan mijn verlanglijstje staat een bezoek aan Namibië. Ik was er bijna naar toe geweest. Spelbreker voor de trip is Covid-19, anders hadden mijn vrouw en ik in mei 2020 een bezoek gebracht aan dit land. De trip is voorlopig uitgesteld. Uitgesteld plezier zullen we maar zeggen. De reis wordt een combinatietrip van het zien van planten, landschappen en dieren. Voor mij de planten en voor ons beiden de dieren en de landschappen. Of ik planten heb die ik persé wil zien? Ja, dat zijn er twee: Welwitschia mirabilis (de tweeblaarkanniedood plant) en Pachypodium namaquanum (met de Afrikaner naam halfmens). De route is zo ingedeeld dat we langs de groeigebieden van deze planten rijden. Klinkt als een hoop organiseren, maar dat valt wel mee. Zo veel wegen zijn er niet in Namibië. Mijn motto is dat het mooi is als ik deze en andere planten zie, maar het is geen must. Om te weten welke planten ik zou kunnen zien tijdens de rondreis, heb ik een aantal boeken aangeschaft. Voorlopig staan ze in boekenkast en blader ik er af en toe in. Hierbij dwalen mijn gedachten af en zie ik mezelf al rond lopen op allerlei plekken in Namibië, uitkijkend naar planten. Als ik de boeken naast mijn route leg, hoop ik straks hoodia’s, euphorbia’s en aloë’s te zien. Nog even geduld hebben.
Tekst: Peter Knippels, Foto’s: Andre van Zuijlen
[su_image_carousel source=”media: 30705,30704,30703,30702″ controls_style=”light” crop=”none” autoplay=”6″ image_size=”full”]

Vergelijkbare berichten

  • |

    Copiapoa haseltoniana

    Nu de Covid-19 maatregelen zijn versoepeld, kunnen we weer reizen. Helaas kunnen we nog niet naar alle landen en bestemmingen. Aan de andere kant moeten we voorzichtig blijven en op onze gezondheid en die van anderen letten. Gelukkig hebben we de verhalen en foto’s van eerdere reizen. De copiapoa’s in Chili groeien langs de kuststrook,…

  • Jatropha podagrica

    Als een kerstversiering zitten de zaadbessen van deze jatropha tussen de overblijfselen van de bloeiwijzen. Jatropha is een geslacht uit de wolfsmelkfamilie, de Euphorbiaceae. Ze onderscheiden zich van de euphorbia’s onder meer doordat de bloemen kelkbladeren hebben en sommige ook kroonbladeren. De veelvuldig vertakte bloeiwijze ontstaat op het eind van een lange steel. In de…

  • Crassula barklyi

    Dit is een compact groeiende kleine winterbloeier. Een scheut bestaat uit een aantal als dakpannen dicht op elkaar gepakte blaadjes waardoor je de stengel absoluut niet meer kunt zien. Deze groeiwijze heeft de plant gemeen met een aantal andere soorten zoals bijvoorbeeld C. columella, C. columnaris, C. alpestris en C. pyramidalis. De blaadjes zijn voorzien…

  • Monilaria “zombiei”

    In september 2014 bezocht ik de ELK. De ELK is de grootste succulentenevenement in Europa, en heeft verspreid over drie dagen een grote plantenbeurs en lezingen. Op de stand van de Mesemb Study Group kocht ik een mooie Monilaria plant; Monilaria sp. SH2211 uit Kalkgat. Monilaria zijn zulke intrigerende planten! Ze zien er in zomerrust…