Hoewel ik niet veel verpot, heb ik toch vrij geregeld ingrediënten voor mijn substraat nodig. Ik meng voor al mijn planten mijn substraat zelf. Afhankelijk van het type plant meng ik de enige keer een leemrijk substraat, de andere keer met iets meer organische ingrediënten. Dan weer een hoog gehalte aan kiezels (voor mijn Ariocarpussen), dan weer voor zand en of erg fijne steentjes (voor mijn zaailingen). Ik meng soms voor slechts enkele potjes tegelijk, en elke keer is de mix weer wat anders dan de vorige keer. Het is als ik snel een snufje van dit en een handje van dat nodig heb, wel handig als ik al de benodigde ingrediënten binnen handbereik heb liggen. Normaal zit alles dat ik koop bij een bouwmarkt of tuincentrum in kunststof zakken van ongeveer 20 of 25 kilo. Dus na een handje rivierzand blijft er nog een hoop kilo’s aan rivierzand over. Dat betekent dat ik zo een paar opengemaakte zakken heb staan. Dat oogt niet zo fraai. Zeker niet als het je ook niet lukt om elke keer een zak erg netjes open te maken. Het scheurt altijd wel ergens wat in of het scheurt ergens uit. Daarbij brengt een hand vol uit een zak halen ook een hoog knoeigehalte met zich mee. Er valt altijd wat uit je hand, of je blijft achter een stuk plastic hangen en knoei je de helft over de grond. Zonde, en je kas wordt er niet netter van. Daarom ben ik een paar jaar geleden begonnen om alle ingrediënten in losse bakken op te slaan. Bij de lokale Blokker heb ik acht afgesloten wasmanden gekocht, met deksel. Daar kan ik tot twee zaken van 20 tot 25 kilo in doen. Zo bevat elke bak een kilo of 40 tot 50 aan zand, grond of leem. Dat is natuurlijk een aardig gewicht. En zomaar een bak met volle inhoud even onder een tablet vandaan schuiven is geen makkelijke opgaven. Daarom heb ik bij een bouwmarkt een stuk of vier ‘hondjes’ gekocht toen ze in de aanbieding waren. ‘Hondjes’ zijn (houten) planken met daaronder vier stevige wielen, en worden vaak bij verhuizingen gebruikt om meubels mee te kunnen verplaatsen. Ze kunnen ook makkelijk gewichten aan van boven de honderd kilo. Op elk ‘hondje’ passen precies twee bakken. En door een van de twee bakken een duw te geven, rolt ik het ‘hondje’ met beide bakken zo onder het tablet. Dan staan de bakken een beetje uit zicht, en vooral ook uit de weg. Zo heb ik onder andere een bak gevuld met leem, rivierzand, potgrond, klei, grote kiezels, en een bak met fijn split. Zeker met zoveel bakken is het fijn als je ze een beetje efficiënt kan opbergen en makkelijk weg kan rollen onder de tafels waar de planten op staan, om voor een paar seconden van gebruik even als een la naar je toe te schuiven. Ideaal!